မိဘႏွင့္သားသမီး

မိဘေတြက သားသမီးေတြကို အရမ္းခ်စ္ၾကပါတယ္...........................
သားသမီးေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ ရွိရွိ ခ်စ္တာခ်င္းကေတာ့ အတူတူပါပဲ ..... တခ်ိုဳသူငယ္ခ်င္းေတြက ေျပာၾကတယ္ .. သူတို ့ကိုေတာ့မခ်စ္ဘူး………… ဘယ္သူကိုေတာ့ျဖင့္ခ်စ္တယ္...မခ်စ္တာမဟုတ္ပါဘူး ...သူတို ့ရဲ့ အခ်စ္ကို သရုပ္မေဖာ္တတ္ၾကတာပါ..
ကၽြန္ေတာ္မိဘေတြဆိုရင္ ဂရုစိုက္တဲ့ စကားေလး
ေျပာဖို ့ေတာင္ ေတာ္ေတာ္စဥ္းစားတတ္တယ္...ဒါေတြကို မသိခင္တုန္းကေတာ့
ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ၾကီးကို အထင္လြဲခဲ့တယ္....
အခုေတာ့ အခ်ို္န္ေတြက ေႏွာင္းသြာခဲ့ျပီ.... ျပန္ျပင္ခ်င္တာေတာင္ ျပန္ျပင္ဖို ့ အခြင့္အေရးသိပ္မရွိေတာ့ဘူး ...
ကၽြန္ေတာ္အျဖစ္ေလးတစ္ခု ေျပာျပမယ္...
ကၽြန္ေတာ့္ကို ကၽြန္ေတာ္အေမက ဆူေနတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့ ..ကၽြန္ေတာ္သူငယ္ခ်င္က ေဘးကေနၾကည့္ျပီး မ်က္ရည္က်ေနတယ္ .. ဘာျဖစ္လို ့လဲ့လို ့ ေမးၾကည့္ေတာ
သူလဲ့အဲဒီလို အဆူခံခ်င္တယ္တဲ့ ...သူငယ္ငယ္ေလးထဲက သူမိဘေတြက ဆံုးသြားတာတဲ့...မိဘေတြမရွိေတာ့မွ မိဘေတြရဲ့ တန္ဖိုးကို သိေတာ့ အရာရာဟာ ေနာက္က်သြားျပီ.... မိဘေတြမရွိတဲ့ သူေတြဆိုရင္ မိဘရဲ့ၾကင္နာမူေတြကို ေတာင္တၾကရတယ္..
သူငယ္ခ်င္းတို ့ကို အခု ဆူမဲ့သူရွိတယ္ ... ဘာလို ့ဆူရတာလဲ ဆိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတို ့ကို အရမ္းခ်စ္လို ့ပါ.......
ဒါေႀကာင့္ မိဘေတြရွိတုန္းမွာ မိဘရဲ ့တန္ဖိုးကို နားလည္ႏုိင္ႀကပါေစ....
သူငယ္ခ်င္းတို ့ ဘ၀မွာ အျမဲတမ္း ေပ်ာ္ရွြင္ႏုိင္ပါေစ........